Zaterdag, 16 september ’23 – Wandeling 50 jaar Jeugdherberg “die loyale”

Wandelgroep “de Smokkelaars Maldegem” heeft al jaren een goede samenwerking met de Jeugdherberg “Die Loyale” te Maldegem.
Naar aanleiding van het 50-jarig bestaan van de jeugdherberg wordt in samenwerking met onze club een wandeling aangeboden aan alle geïnteresseerden. Verwacht je aan een rustige wandeling door een Maldegem in kermissfeer en waar je ondertussen naar hartelust kan bijpraten.
Voor zij die niet zo vertrouwd zijn met de jeugdherbergen een ideaal moment om eens kennis te maken met hun werking. Vergeet alvast het vastgeroeste idee van slaapzalen en verplicht afwassen! Na de wandeling is er een receptie en ook nog een muzikaal optreden voorzien, waar we welkom zijn.
De uitnodiging die we hiervoor ontvingen kan je inkijken via de link.
Gelieve deze uitnodiging te turen voor 4 september ’23 naar maldegem@vjh.be
Laat ons bij voorkeur even weten als je er bij kan zijn, kwestie van ons bestelling aan te passen 😏

Start om 14u stipt op de parking van de Jeugdherberg, Gentse Steenweg 124, Maldegem. De slagboom naar de parking zal open staan!

Afstand: 9 km
Info over het evenement: Dino Lateste via dino.lateste@gmail.com  of tel: 0478 88 86 09‬
Tochtleiding: Freddy De Rycke via freddyderycke@gmail.com of tel: 0486334056

Deelname van de kosten: gratis

Zaterdag, 21 oktober ‘ 23 – Meetjesland… maak het mee – Boerentocht

Ivan Van Laere die al verschillende tochten heeft geleid voor onze club organiseert  met zijn club “De marsmannekes” een uitgepijlde  tocht te Zomergem, die door vele kerkwegels en paden loopt. 

Samenkomst: om 13U30 aan het  Oud St-Jozef,  Mevr Courtmanslaan 92,  9990  Maldegem, achteraan op  de parking, om vandaar verder te carpoolen naar de start.
Start van de wandeling om 14u00 ter hoogte van de inschrijvingen in de Polyvalente zaal Sporthal Den Boer
Den Boer 17 9930 Zomergem (Lievegem) Bekijk op kaart
Kostendelend meerijden: 4€
Deelname wandeling: 1,5€ voor de leden
Tochtleiding: Freddy De Rycke
Algemene info via: freddyderycke@gmail.com of via 0486334056

 

 

Verslag wandeltocht: LA HAUTE PROVENCE par les Gorges du Verdon

(Van Castellane naar Manosque in 7 dagen via GR4)


Niemand wou blijkbaar de trein missen. Op de voorziene stopplaatsen stond iedereen klaar om met het minibusje naar Rijsel (Lille Flandres) te rijden. We hadden gekozen voor een dag heenreis, 7 dagen wandelen, en een dag terugreis.
Het verkeer liet ons probleemloos reizen waardoor we het uur speling konden benutten met een koffie op een terras.
Een naadloze verbinding tussen TGV en touringcar bracht ons van Lille tot Manosque in minder dan 6 uur.


Om kwart na 6 konden we de bus nemen die ons via Digne Les Bains naar Castellane bracht.
De planning was inchecken in het hotel en dan de tijd nemen om Manosque te verkennen en een hapje te eten, maar een hevige onweersbui met hagelstenen wijzigde de plannen. Uiteindelijk moesten we door de regen een restaurantje zoeken dat we dan ook vonden aan een van de stadspoorten van Manosque. Het overdekte terras rook erg “kruidig” door een tafeltje verstokte rokers, maar de lamsschenkel was heerlijk en “smetsochte” (heel zacht , als smout zo zacht; een typische Urselse uitdrukking). Op tijd in bed was de boodschap want ’s morgens hadden we nog een busrit van 2 uur voor de boeg om aan de startplaats te geraken.

Onderweg genoten we alvast van de vallei van de Durance om dan via de N85 een voorloper van de Alpen over te steken naar het stroomgebied van de Verdon, onze gids voor de volgende 7 dagen. Woensdag betekent marktdag in Castellane. We namen ons ontbijt en sloegen proviand in onder de vorm van baguette,saucisson et fromage locale.
De regen besefte ondertussen dat we hoe dan ook zouden wandelen en hield dan ook op na de eerste km.

De aanloop naar de eerste toppen was gemoedelijk en gaf ons de tijd de nevelslierten te bewonderen die net als wij uit de vallei opklommen tot over de bergkammen.
Na onze eerste beklimming vonden we een prachtig picknickplaatsje bij de kapel Saint-Jean waar we om 12u de klok luidden.
In de namiddag hesen we ons verder omhoog over diverse cols. Onderweg konden we orgelpijpen kopen in Chasteuil , troffen we een verlaten kruiwagen aan op meer dan 1000m hoogte ( een mens vraagt zich af hoe die daar terechtkomt?) en zagen we hoe bos zich herstelt na een brand.

 

Net voor Rougon staken we nog de hoogvlakte van Suech over op een hoogte van 1200 m. Gevangen aan alle zijden door bergtoppen waren we blootgesteld aan de 2de regenbui van de dag. Op het plateau lagen grote ondiepe plassen verscholen in het gras waardoor we laveerden naar de overkant. De afdaling naar Rougon, een dorpje met eersterangs uitzicht op de Gorges du Verdon, verliep vlot en eindigde op het terras van Crêperie Le Mur d’Abeilles.

Met een pannenkoek met honing beloonden Peter en Kurt zichzelf voor de geleverde inspanning. De derde regenbui van de dag dwong ons naar binnen en we besloten voor de 4de regenbui die er zat aan te komen af te dalen naar ons einddoel; l’Auberge du Point Sublime. Die afdaling was technisch toch ietsje moeilijker en met die 4de regenbui die er sneller was dan gedacht kwamen we drijfnat aan. Briek kwam halverwege de afdaling tot het besef dat zijn “toebak” nog boven lag en was teruggekeerd waardoor hij een uur later arriveerde als een verzopen kieken.

De volgende dag, grote teleurstelling bij mezelf om 7u. Wat de mooiste dag van de wandeling moest worden dreigt in het water te vallen. Of beter gezegd de mist in te gaan. De kloof is volledig gevuld.  Gelukkig is de zon sterk genoeg en lost de mist op na het ontbijt. Wanneer we bij Couloir Samson staan, kan er geposeerd worden in volle zon. Hier start le Sentier Blanc-Martel; waarschijnlijk de bekenste wandelroute in de Verdon. Je gaat door 2 tunnels (670m en 110 m), krijgt enkele steile klims en afdalingen te verwerken en als kers op de taart “Brèche Imbert”, een constructie bestaande uit 18 ladders met in totaal 252 treden. Ondertussen krijg je fantastische zichten voorgeschoteld.

We beginnen meteen met de langste tunnel die grotendeels meer dan 10 à 15 cm water bevat. Te diep om zomaar te negeren , dus met de zaklamp gaan we op zoek naar de ondiepe plaatsen en losliggende stenen die ons boven water houden. Ook de andere wandelaars passen die techniek toe, waardoor al snel een rij lichtjes op zoek gaat naar het einde van de tunnel. 

Ondanks de talrijke waarschuwingen dat het hier om een moeilijke tocht gaat voor geoefende wandelaars zien we meerdere wandelaars die duidelijk geen benul hebben van wat hen te wachten staat.

En er staat ons inderdaad heel wat te wachten, er zijn geen woorden voor de overweldigende schoonheid van de kloof. Je moet er wel je tijd voor nemen. Tijdens het stappen kan je niet zomaar rondkijken of voor je het goed en wel beseft zie je de kloof vanuit een veel lager perspectief . ’s Middags eten we met z’n allen in een halfopen grot met zicht op de Verdon beneden en gieren boven. Het lunchpakket bevat naast oa. een pasta pesto ook een brikje waarvan ik dacht dat het een kinderdrankje was. Bleek dat het om appelmoes gaat in een knijpverpakking, een totaal nieuwe ervaring van appelmoes eten.

Tijdens het eten verzamelen zich onweerswolken die even later voor een bui zorgen. We zitten droog dus even wachten en we kunnen verder.

De tocht gaat verder van hoog boven de Verdon naar het water en terug boven. Van totaal onbeschermd in volle zon te lopen langs een rotswand om even later tussen de koelte van  bomen te wandelen. Bij een 2de bui schuilen we in groepjes onder vooruitstekende rotsen en kloven waarna we het meest spectaculaire naderen: een constructie van 18 ladders tussen 2 rotswanden zal ons 80m hoger helpen over een vooruitstekende rotspartij. Tijdens de beklimming van de toch wel smalle ladders hebben we veel tegenliggers. Het is niet eenvoudig om met de rugzak te passeren. In principe hebben de stijgers voorrang , maar wegens ademtekort laten we gedwee mensen passeren tussen 2 ladders door.

We vervolgen de weg op en neer naar Chalet de La Maline. Onderweg kunnen we de grot van de beer zien en een eeuwenoude witte eik. Het is nog een pittig stukje naar de Chalet maar het vooruitzicht op een frisse pint motiveert.

Het terras van de chalet kijkt uit op de kloof en ook hier laten zich vale gieren spotten. Ondanks de regenbuien van de laatste dagen gelden bijzondere maatregelen in de Chalet inzake watergebruik. Voor ons die maar een nacht blijven kan er geen douche af, we krijgen toegang tot een mindervalidentoilet met wastafel en dit voor een 20-tal  gasten. De toiletten zijn buiten en van het “droog” principe, geen “foreetje” maar een soort lopende band die de “boodschap” na 5 trappen op een pedaal naar achter brengt. Ook hier een nieuwe ervaring.

Het avondmaal wordt voor alle gasten gezamelijk opgediend aan de grote tafel en bestaat uit een soort kippenrol en puree met kaas die je het best als Tec-7 kan omschrijven. Maar honger is de beste saus en wijn is overvloedig aanwezig. Tijdens het eten merken we de veranderlijkheid van het weer op. Binnen de 5 minuten kunnen we volledig in de wolken zitten die opstijgen uit de kloof om even later even snel te verdwijnen.

Aan tafel hebben we nog een geanimeerd gesprek tussen de groep en de andere gasten. Telkens weer komt de vraag naar onze taal en herkomst. Groot is hun verbazing als ze horen met welk gemak wij ons bier in het frans bestellen, onze duitse vrienden behoedzaam uitleggen dat 11 november een verlofdag is en linksrijders de weg tonen terwijl wanneer we onderling bezig zijn niemand er een jota van begrijpt.

We trekken het niet te lang, er staat ons morgen immers de langste en lastigste tocht van de trip te wachten. In een volgende aflevering leg ik meteen ook het verband uit tussen Kanaal-Z en de smokkelaars.

Wordt vervolgd…

Zaterdag, 15 juli ’23 – avondwandeling – Aalter (Hooggoedbos)

Het Hooggoedbos is een deel van het Landschapspark Bulskampveld, dat zich onder andere over Aalter uitstrekt.
Het Hooggoedbos ligt ook op een zandbodem en wordt daarom ook wel het Egypteveld genoemd.
Ideaal om deze bossen te verkennen op een zomerse avond.
Daarna kunnen we nog bijpraten in de zomerbar aldaar.

 

Samenkomst:  Om 18U00 op de achteraan parking van het Oud St-Jozef,  Mevr Courtmanslaan 92,  9990  Maldegem,  om vandaar verder te carpoolen naar de start.
Start wandeling om 18U30 op de parking van Rust & Dust ( zomerbar), Eendekooi 1, 9880 Aalter. 
Afstand: 9,5 Km

Kostendelend meerijden: 4€
Tochtleiding: Freddy De Rycke
Algemene info via: freddyderycke@gmail.com of via 0486334056

Deelname van de kosten: gratis.
Ondanks dat het een avondwandeling is, verlies je nog veel vocht uit je lichaam. Breng voldoende drinken mee naar de wandeling.

 

100ste lid

Met de wandelgroep Smokkelaars willen we wandelkwaliteit aanbieden, en groter dan groot willen we niet worden. Samen wandelen en ervaringen delen tijdens een wandeltocht, daar draait het om. Edoch, een kleine attentie voor het 100ste lid dat leek ons geen slecht idee. Groot was dan ook de voldoening toen we de mooie, oprechte en warme reactie zagen bij de overhandiging van een verse, mooie ruiker bloemen en het warme applaus dat de zaal vulde. Elk lid is voor ons belangrijk maar het is duidelijk dat ons 100ste lid mee kleur zal geven aan het toekomstig wandelplezier. 

Tocht verslag dagwandeling Lessines 

 

Een beetje wandelaar verzorgt zijn voetjes, want dat zijn toch onze belangrijkste tools om af en toe eens en tochtje te maken. Alzo knipte ik de dag voor onze uitstap even de nageltjes wat bij. Waarschijnlijk mis ik daar enige professionaliteit, want bij het ontwaken op de dag van onze uitstap was mijn rechter- grote teen aanmerkelijk in volume toegenomen en met wat zeurende pijn als bonus erbij.

Maar toch besloot ik aan te zetten, ik zou wel zien hoe het zou evalueren. De weerberichten waren ronduit slecht, en dat had een weerslag op de opkomst. Toch startten we om 10.30u aan het station van Lessines onze uitstap, net over de taalgrens, als gepland met een dapper groepje.  René Magritte werd hier geboren. We werden eraan herinnert door een standbeeld en ook aan een gedenkplaat aan zijn geboortehuis. Maar voor de rest kan wat mij betreft Lessines wel wat opknapwerk gebruiken. Een aantal gevels in art nouveau stijl getuigen van een economisch betere periode. En op de stoep is het opletten voor hondenpoep geblazen…  Maar gelukkig bevonden we ons al vlug op de buiten. We volgden eerst een rustig stukje “Ravel Dendre” die zoals de naam al doet vermoeden de oevers van de Dender volgt. Talrijke vissers zaten geduldig te wachten op het moment waarop een ultieme vangst hen eeuwige roem kon bezorgen, maar dat was niet als wij passeerden.
Aan de uitrusting van die mannen te zien is er ook in deze hobby één en ander gebeurd. Ze zijn allemaal met de auto en hebben een hele lading aan materiaal mee. Heel wat anders dan toen ik als kind mee mocht met mijn broer om te gaan vissen in de Boerekreek. Alles met de fiets weliswaar toen. Al na enkele kilometers begon het te regenen… Gelukkig bracht een oude spoorwegbrug redding en werd er van de nood een deugd gemaakt door een eerste stop in te lassen. De regenvlaag was van korte duur. Het zou ook de enige vlaag zijn die we die dag hadden. Misschien dat de weergoden ons naar aanleiding van het nakende pensioen van Frank Deboosere wel iets beter weer gunden. Onderweg komen we talrijke kapelletjes (ik weet het, ik heb er een zwak voor…) tegen, de één al meer onderhouden dan de andere. Ze getuigen van vergane volksdevotie. Het landschap is overwegend lichtglooiend en zorgt niet echt voor problemen, ook niet voor mijn teen die zich door het wandelen wel beter lijkt te gedragen.

 

Op de middag hebben we geluk, want in een klein lokaal volkscafé (Chez Isa-Bert) in Deux-Acres met een vriendelijke waard mochten we onze boterhammekes opeten. Alleen… toen ik weer aanzette om te wandelen kon ik mijn hartslag voelen aan mijn grote teen.

Aan de rand van het Bois de Lessines stoppen we even aan de Signeurie.
Een statig kasteel keurig omwald. De eerste sporen van dit gebouw dateren van de 13eE. Af en toe moeten we een beetje ploeteren door het slijk, maar al bij al valt het mee. Onze tocht volgde nu een stukje GRP123. Op het einde besloten we met enkelen de tocht iets in te korten. Aan de rand van het dorp zijn enkele jonge kinderen verse wafeltjes aan het bakken om hun spaarpot wat aan te vullen. Danny vond dat we ze moesten steunen. En gelijk had hij, want ze smaakten! 

Net zoals aan het begin van deze dag liepen we dan langs de oever van de Dender weer Lessines binnen.

PS1: met de teen is alles in orde gekomen. Misschien moet ik eens een pedicure overwegen 😊

PS2: De wandeling was uitgestippeld door Luc/Rita. Waarvoor dank!

Dino

Smokkelaarscafé – Gps (GPX?) op smartphone – presentatie


van de presentatie “gps op smartphone” kan je de onderstaande link kan je alvast nog eens bekijken.
https://usercontent.one/wp/www.smokkelaarsmaldegem.be/wp-content/uploads/2022/12/221209Gps-op-smartphone-presentatie.pdf?media=1693249934

Op vrijdag, 17 februari’ 23 is terug Smokkelaarscafé met thema: Gps (Osmand) installeren op smartphone

Dank aan Kurt voor de presentatie.

Vernieuw uw lidmaatschap voor 2023!

Beste leden Smokkelaars

Zoals reeds aangekondigd in de nieuwsbrief van oktober 2022 informeren we jullie over onze aansluiting bij Wandelsport Vlaanderen vzw (WSVL) en de voordelen voor jullie als lid en voor de Trekkersgroep De Smokkelaars Maldegem.

Als bestuur zijn we van mening dat een aansluiting bij Wandelsport Vlaanderen vzw onze leden en onze werking als wandelgroep beter ondersteunt.

Als belangrijkste voordelen zien we:

  • Verzekerd zijn tijdens de uitoefening van al je wandelactiviteiten in binnen-en buitenland (zowel individueel als  in clubverband)*
  • Korting bij de activiteiten van andere aangesloten clubs
  • Een webwinkel met korting voor de leden 
  • Andere voordelen bij acties van de federatie of haar partners
  • Een gratis abonnement op het tijdschrift Walking Magazine (4/jaar)
  • Het betreft een federatie (WSVL) enkel voor de wandelsport met ongeveer 60 000 leden en zowat 325 clubs
  • WSVL promoot en ondersteunt de werking van de clubs en wandelgroepen via website, Facebook en wandelblog . Ook voorzien zij opleidingen voor de bestuursleden.

Neem een kijkje op de website https://www.wandelsportvlaanderen.be/ voor meer info over hun werking en voordelen.

Wat betekent dit nu concreet voor jullie als lid van de Trekkersgroep Smokkelaars Maldegem?

Vanaf vandaag kan je inschrijven :
Bovendien hebben we voor de snelle beslissers een handig gadget.

Als BETALEND  lid:

  • Je betaalt €15 per persoon op de rekening  BE47 0010 4894 6680    van Trekkersgroep Smokkelaars Maldegem met als mededeling al de namen van de leden.
  • Je wordt automatisch lid van de federatie Wandelsport Vlaanderen.
  • Je bent vanaf betaling verzekerd via de sportpolis leden* WSVL tot en met 31/12/2023 voor AL je wandelactiviteiten in binnen-en buitenland.
  • Je krijgt een gratis abonnement per adres op het Walking Magazine.
  • Je krijgt korting bij onze eigen activiteiten zoals stoverijwandeling, …
  • Je krijgt kortingen op de officiële inschrijvingsprijs bij elke georganiseerde wandeltocht en alle clubactiviteiten van de andere clubs bij de federatie.
  • Via de mutualiteit kan je een tegemoetkoming krijgen van je inschrijvingsgeld (de attesten worden automatisch toegestuurd)

Als GRATIS lid:

  • Je bent reeds verzekerd* bij Wandelsport Vlaanderen voor de periode 1/1/2023 tem 31/12/2023.
  • Stuur een mail naar   onze verantwoordelijke lidmaatschap Patricia Dewaele: patriciadew@hotmail.com met de namen van de verzekerde personen, je lidnummer  en de vraag gratis lid te worden van de  wandelgroep Smokkelaars Maldegem.
  • We heten je welkom op onze activiteiten maar kunnen je geen korting geven op onze eigen activiteiten.
  • Bij ongeval sta je zelf in voor de aangifte en afhandeling van je schadegeval.

*De verzekering van wandelsport Vlaanderen = de verzekering die automatisch van toepassing is via lidmaatschap van de federatie Wandelsport Vlaanderen (WSVL) = de ledenpolis (45.444.372)

De ledenpolis is automatisch van toepassing op:

Wandelsport (voor de leden ook BUITEN clubverband!!! = privé)

Sportieve en niet-sportieve nevenactiviteiten ingericht door WSVL en/of een aangesloten club.

  • Sportief: petanque, een fietstocht, een bezoek aan het zwembad, …
  • Niet-sportief: ledenfeest, een eetfestijn ten voordele van de clubkas, …

Op weg naar en van de bovenstaande activiteiten
Een uitgebreide infobundel is beschikbaar via onderstaande link:
https://www.wandelsportvlaanderen.be/nl/clubenledeninfo/9034/onze-verzekering

Ook op  onze webpagina https://www.smokkelaarsmaldegem.be/verzekering/ zal in de toekomst info terug te vinden zijn, o.a. hoe te handelen bij ongeval.

AHRSTEIG VERSLAG

Ahrsteig

Naar jaarlijkse gewoonte trokken de Smokkelaars op een meerdaagse trektocht in de herfst. Al jaren was dit onder de deskundige leiding van Johan die deze taak vorig jaar een laatste keer waarnam. Maar gewoontedieren als we zijn, besloot ik om deze mooie traditie niet verloren te laten gaan. Met de opgedane ervaring moest dit wel lukken. We kozen deze keer de “Ahrsteig” uit die de gelijknamige rivier Ahr van bron in Blankenheim tot aan zijn monding in de Rijn te Sinzig volgt. Dit jaar werden de eerste 4 etappes afgewerkt. Om een en ander af te stemmen, hadden we ter kennismaking met elkaar en het parcours, een aantal weken voordien al eens informeel samengezeten om een aantal praktische zaken te bespreken zoals vervoer, afstanden, kaarten printen, gpx, eten, kostenverdeling, etc.… Goede afspraken maken goede vrienden, weet je wel… Een Whatsappgroepje werd alvast aangemaakt zodat we alle info steeds vlug met iedereen konden delen. Aan enthousiasme geen gebrek zo bleek. We waren er klaar voor!

Donderdag 10 november: Blankenheim – Freilinger See – Aremberg (22km)

Na enige verwarring over het aanvangsuur (4u., 5u., 5.30 u.…) werd er in de vroege morgen met drie auto’s richting Blankenheim gereden. Met de elektronica van vandaag konden we elkaars positie een beetje volgen. Tegen de verwachtingen in waren er geen verkeersproblemen. We troffen elkaar dan al vroeg in een Blankenheimse bakkerij waar enkelen alvast aan een lokaal ontbijtje begonnen waren. De chauffeurs van dienst reden dan door naar het eindpunt in Walporzheim om er de wagens te parkeren. We zouden ze later weer ontmoeten op het traject van de Ahrsteig waar een taxi hen heenbracht. In het prachtig dorpje Blankenheim vonden we, verborgen in een nis, de bron van de Ahr, de echte start van onze tocht. Doordat we vlot verkeer hadden gehad, zaten we ook een beetje voor op schema. Al gauw was de hele groep weer samen en werd er in een stralend zonnetje iets gegeten en gedronken om onze energiemeter in het groen te houden. In een afwisselend parcours van bossen en weides bracht de Ahrsteig ons naar de Freilinger See. Dit is in de zomer waarschijnlijk een mooie plaats om te vertoeven, maar in november is alles gesloten. Wel konden we gebruik maken van enkele kloeke banken voor ons middagmaal. Een berichtje aan de brievenbus vertelde ons dat er een vogel nest in gemaakt had, maar dat zal waarschijnlijk een trekvogel geweest zijn, want we kregen niets te zien of horen. Na het eten liep het parcours iets meer in open veld. Ook al straalde de zon, de frisse wind liet ons toch weten dat het november was. Maar een pittige klim naar een kruisbeeld op de top zorgde ervoor dat we geen kou hadden hoor! Er stond naast dit kruis een vredesboom geplant, die er stond sinds de 20stewereldjeugddagen in 2005 met Paus Benedictus XVI, een Duitser. Geen hond die dit las, daarom dat ik het even meegeef 😊. Wel werden we getrakteerd op een eerste dosis prachtige vergezichten, iets wat we wel meer zouden tegenkomen de volgende dagen. Bij het binnenkomen van Aremberg (na weer wat klimwerk) troffen we ook nog een zeer mooi kapelletje aan, recent gerestaureerd. Op een deftig uur, nog “in den klaren” kwamen we aan in onze eerste slaapplaats: “Gasthaus Burgschänke”.

Een “Wanderer Hilfstation” maakte direct duidelijk dat wandelaars hier welkom zijn! In dit hulpstation kon je een glas wijn of een biertje nuttigen. Je stak dan het nodige geld dan maar in een bus. En passant leerden we ook de geheimen van de app Splitwise kennen, die het bijhouden van “de pot” eenvoudig maakt en alles in een oogwenk berekent.

Het hotel met ongetwijfeld een rijke dorpsgeschiedenis en bijzonder interieur en kamers, beviel ons wel. Helaas moest de kok nog aan zijn opleiding beginnen denk ik. Wat kroketten, een bokaal rode kool, wat wortels en erwten erbij gekletst en niet nader omschreven vlees. Dit alles werd ons geserveerd door een kelner die recht van een punkfestival uit de Balkan kwam. Wel een vriendelijke man, daar niet van, maar op het internet was wel sprake van heel wat andere gerechten hoor.

Maar als je honger hebt eet je alles. Na een gezellige babbel bij een weizenbiertje gingen we onder de wol voor een portie slaap.

Wordt vervolgd

.